X
تبلیغات
رایتل
چهارشنبه 31 فروردین‌ماه سال 1390

چشم به راه

 

آرزویی است مرا در دل   

 

که روان سوزد و جان کاهد

 

هر دم آن مرد هوسران را

 

با غم و اشک و فغان خواهد

 

 

به خدا در دل و جانم نیست

 

هیچ جز حسرت دیدارش

 

سوختم از غم و کی باشد

 

غم من مایه ی آزارش

 

 

شب در اعماق سیاهی ها

 

مه چو در هاله ی راز آید

 

نگران دیده به ره دارم

 

شاید آن گمشده باز آید

 

 

سایه ای تا که به در افتد

 

من هراسان بدوم بر در

 

چون شتابان گذرد سایه

 

خیره گردم به در دیگر

 

...

 

جانم آن گمشده را جوید

 

ز اینهمه کوشش بی حاصل

 

عقل سر گشته به من گوید

 

 

زن بدبخت دل افسرده

 

ببر  از یاد دمی او را

 

این خطا بود که ره دادی

 

به دل آن عاشق بد خو را

 

 

آن کسی را که تو می جوئی

 

کی خیال تو به سر دارد

 

بس کن این ناله و زاری را

 

بس کن او یاردیگر دارد

 

 

لیکن این قصه که می گوید

 

کی به نرمی رودم  در گوش

 

نشود هیچ ز افسونش

 

آتش حسرت من خاموش

 

 

می روم تا که عیان سازم

 

راز این خواهش سوزان را

 

...

 

 

شمع ای شمع به چه می خندی

 

به شب تیره ی خاموشم

 

به خدا مردم از این حسرت

 

که چرا نیست در آغوشم

 

                                                        فروغ فرخزاد